Kroatië zonder auto

Over de excursies die ik vanuit Split deed, valt ook wel wat te vertellen. Zo deed ik de volgende:

1. Speedboot naar Blue Cave, Komiza (eiland Vis), Stiniva, Blue Lagoon en Hvar met Providenca. De Blue Cave is wel mooi. Je kunt daar enkel heen met kleine bootjes van de Blue Cave zelf. En ze profiteren er van het succes. Waardoor je er slechts enkele minuten binnen bent en dat samen met andere bootjes. Het is een prachtige grot. Maar de manier waarop je het moet bezoeken, vind ik teleurstellend. Alles bij elkaar genomen vind ik het eigenlijk geen must. Komiza is een schattig dorpje waar je wat kunt gaan eten en drinken. Maar verder niets spectaculairs. Stiniva hebben we enkel vanop afstand gezien. Wie wou mocht het water inspringen, weer terug naar de speedboot zwemmen en er weer op klauteren. Dat wou natuurlijk niemand doen. Blue Lagoon vond ik een grote teleurstelling. Het is een zoveelste rotsstrand waar zelfs vuil rondslingerde. Het eiland is privé-eigendom. Dus natuurlijk moest je een hoge prijs betalen als je een ligstoel wou gebruiken, een drankje wou bestellen of naar de wc wou gaan. Verder viel er niets te beleven. Overslaan zou ik zeggen. Hvar vond ik dan weer wel de moeite. Leuke winkeltjes, restaurantjes en een mooi uitzicht bovenaan aan het fort. De moeite waard om hier een nachtje te verblijven. Al bij al was deze excursie echt geen aanrader. Zo kregen we ook geen winddichte jas, reddingsvest of snorkelgerei zoals beloofd. Ik betaalde hiervoor €115,08 + €12 cash voor de blue cave. De speedboot op zich was eigenlijk nog het leukste van de hele dag.
2. Krka National Park met Booker. Eerst gingen wij per bus naar Skradinski buk waterval om daar een korte wandeling te doen. Heel mooi, maar helaas propvol dagjestoeristen. Daarna maakten we een boottochtje naar Skradin wat heel ontspannend was. Tot slot konden we in Skradin iets gaan eten en/of naar het (kiezel uiteraard) strand gaan. Een deel van de groep ging ook wijn proeven in een ander dorpje. Waardoor de niet-wijnproevers wel erg lang in Skradin moesten blijven. Dat vond ik jammer. Maar door de lage prijs van €18,70 + €16 cash voor Krka NP vond ik deze dag toch de moeite waard. Indien mogelijk raad ik aan toch op eigen houtje naar Krka te gaan. Door alsnog een wagen te huren (maar dan is het geen Kroatië zonder auto meer natuurlijk). Of met Flixbus te gaan en in de buurt eventueel te verblijven. Zo kun je de drukte ontwijken en de rest van het park verkennen. Je kunt er bijvoorbeeld ook een fiets huren.
3. Mostar en Kravice met Gray Line. Mostar is een stadje in Bosnië Herzegovina (en meer bepaald in Herzegovina) met veel karakter. Zeker leuk om eens te bezoeken. Maar ook hier weer: vol dagjestoeristen. Al vond ik enkele uren wel voldoende. Dus als je er zou willen overnachten, zou ik niet langer blijven dan 1 nacht. In Mostar kregen we ook een korte rondleiding door een zeer jonge, maar goede gids. Op weg naar Mostar stopten we trouwens ook heel even in Capljina. Kravice zijn op zich erg mooie sprookjesachtige watervallen. Maar ook hier weer staat alles in het teken van de toeristen. Afspanningen om te vermijden dat toeristen te dicht bij de rotsen komen, kleine bootjes om te huren, restaurant/café enz. Ik had het er snel gezien en vond dat we er te lang bleven. Op dat moment had ik echt heimwee naar Australië en Nieuw-Zeeland. Mogelijks zelfs voor het eerst. En dat wetende dat mijn reis naar daar al 14,5 jaar geleden is! Daar heb je ten minste verlaten stranden, meren, kloven, rivieren waar haast niemand is en je er behalve een wc weinig infrastructuur kunt vinden. En meestal ook gratis. Mijn dagtrip kostte €70 + €5 cash grensoverschrijdingskosten + €10 cash voor de watervallen.